به گزارش ۳ ثانیه؛ با نزدیک شدن مهلت پایانی جابجایی بازیکنان، زمان آن رسیده است که هیوستون هر بازیکن با ارزش در بازار مثل اولادیپو را به تیم‌های دیگر منتقل کند.
آنها بعد از انتقال جیمز هاردن به نتس، قدرتمند شروع کردند؛ اما پس از آن اوضاع خوب پیش نرفت و ۱۱ بازی پیاپی را واگذار کردند تا به رده چهاردهم کنفرانس غرب سقوط کنند. مصدومیت بزرگترین مشکل هیوستون بوده است. کریستین وود به دلیل پیچ خوردگی مچ پا هر ۱۱ بازی را از دست داده و اولادیپو نیز به دلیل مصدومیت‌های جزئی، جایگاه ثابتی در ترکیب نداشته است. هر چند ممکن است همهٔ این اتفاقات در نهایت به بهترین نتیجه منجر شود.
هیوستون نیاز دارد یک بازسازی کامل را شروع کند و این به معنی فرستادن تمامی بازیکنان ارزشمند خود به تیم‌های دیگر است. بازیکنی مثل ویکتور اولادیپو که اخیرا پیشنهاد تمدید قرارداد دو ساله را رد کرده است.
رسیدن به پلی آف برای راکتس غیر ممکن شده است. حتی اگر بعد از تعطیلات آل استار همه بازیکنان تیم سالم باشند، پنج برد با رده دهم کنفرانس فاصله دارند و بازی‌های باقیمانده آنها نیز بسیار سخت است.
سال‌های بدون انتخاب درفت
نگرانی شدیدتر آنها نداشتن انتخاب‌های یارکشی در سال‌های آینده است. بعد از دادن چند پیک برای مبادله وستبروک در سال ۲۰۱۹، حالا انتخاب‌های چندانی برای آنها باقی نمانده است. حق انتخاب‌هایی هم که به اوکلاهاما و میامی داده‌‌اند، در صورتی به خودشان می‌رسد که طبق قرعه در بین چهار انتخاب اول سال ۲۰۲۱ باشد. غیر از این در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۶ فقط چهار انتخاب محافظت شده در مراسم یارکشی دارند.
باخت عمدی در کار نیست
فرستادن بازیکنان به تیم‌های دیگر به معنی تنکینگ (گرفتن نتایج ضعیف برای داشتن شانس بیشتر در قرعه کشی مراسم یارکشی) نیست. همین حالا هم آنها سومین رکورد ضعیف لیگ را دارند و اگر مراسم قرعه کشی امروز برگزار شود، ۵۲. ۵ درصد شانس برای انتخاب اول یارکشی خواهند داشت. هدف آنها باید به دست آوردن پیک‌های بیشتر و فراهم کردن زمینه برای رشد بازیکنان جوان باشد.
با ادامهٔ این روند (از دست دادن حق انتخاب یارکشی) راکتس روز به روز ضعیف‌تر شده و به سرنوشت بروکلین در ابتدای این دهه دچار خواهد شد که تمام حق انتخاب‌های خود را در ازای گارنت و پیرس به تیم‌های دیگر واگذار کرد.
مبادله بازیکنان در ازای حق انتخاب یارکشی
هیوستون در ماه‌های اخیر از این روش پیروی کرده است: جمع کردن پیک‌های درفت در ازای مبادلهٔ بازیکنان تیم.
اما کارهای بیشتری برای انجام دادن وجود دارد. مثلا می‌توانند چندین بازیکن ارزشمند را مبادله کنند که در آینده تیم جایی ندارند.
تنها جان وال و کریستین وود بخشی از برنامهٔ بلند مدت تیم در آینده هستند. وود در اولین فصلی که به عنوان بازیکن شروع کننده به زمین می‌آید، آمار خیره کننده ۲۲ امتیاز، ۵. ۱۰ ریباند و ۵. ۱ بلاک در هر بازی دارد و یکی از امیدوار کننده‌ترین بازیکنان لیگ است.
داستان جان وال فرق می‌کند. وال بازیکن بدی نیست، یک شانس دارد تا بعد از دوسال مصدومیت، دوباره توانایی‌های خود را ثابت کند، اما مشکلی که در رابطه با این بازیکن وجود دارد، قرارداد اوست. قرارداد دو ساله به مبلغ ۹۲ میلیون دلار که باعث می‌شود هیچ تیمی راضی به جذب او نشود. پس راکتس مجبور است که او را نگه دارد.
بهترین راه: انتقال اولادیپو
اولادیپو راضی به تمدید قرارداد با هیوستون نشده است و در پایان فصل به بازیکن آزاد تبدیل خواهد شد. او ۱۲ بازی از ۳۴ بازی ممکن در این فصل را از دست داده است و در سه فصل اخیر مشکلاتی در رابطه با مصدومیت او وجود داشته؛ اما همچنان یکی از بازیکنان با استعداد لیگ است. پس راکتس باید با مبادله او از فرصت خود استفاده کند.
شایعاتی مبنی بر علاقهٔ میامی و نیکس به اولادیپو شنیده می‌شود و راکتس امیدوار است که یکی از این تیم‌ها را راضی به انجام مبادله کند. هر دو تیم انعطاف پذیری خوبی در ترکیب خود دارند و می‌توانند این مبادله را بدون از دست دادن بازیکنان ترکیب اصلی به سرانجام برسانند. راکتس هم می‌تواند از این مبادله استفاده کند و یک بازیکن جوان و یک حق انتخاب راند اول به دست بیاورد.
گزینه‌های باتجربه
اریک گوردون گزینه مناسبی برای تیم‌هایی است که به یک شوتزن با تجربه و توانایی دفاع نیاز دارند. مشکلی که وجود دارد قرارداد سنگین او (۲۱ میلیون دلار در سال ۲۰۲۳-۲۰۲۴) به عنوان یک بازیکن ۳۲ ساله است. این موضوع معاوضه او با دیگر تیم‌ها را سخت کرده است.
پی جی تاکر، دیگر بازیکن این تیم است که می‌تواند گزینهٔ مبادله باشد. او ۳۵ ساله است و یکی‌از بدترین فصل‌های خود را پشت سر گذاشته است؛ اما به دلیل توانایی‌های دفاعی همچنان بازیکن تاثیرگذاری محسوب می‌شود. او در پایان فصل بازیکن آزاد خواهد بود و اخیرا اعلام کرده که مایل به تمدید قرارداد با راکتس نیست.