---

به گزارش ۳ ثانیه؛ مصطفی هاشمی سرمربی تیم بسکتبال شیمیدر قم بعد از سومین باخت در نیمه نهایی به جمع خبرنگاران آمد و گفت: ابتدا از همه رسانه‌ها عذرخواهی می‌کنم. من همیشه پاسخگو بوده‌‌ام، شاید در برد نباشم، ولی در باخت پاسخگو بوده ام.
صحبت‌های سرمربی شیمیدر را بخوانید:

ایرادات فنی داشتیم که باید بیشتر روی آن تمرکز می‌کردیم. این ایرادات در حمله و دفاع بود، ولی فکر می‌کنم که بازیکنان، نهایت تلاش خود را انجام دادند. باشگاه نهایت تلاش خود را کرد و تا اینجا آمدیم. این برای ما کافی نبود، می‌خواستیم به فینال برویم و دنبال قهرمانی بودیم.

وفق پیدا کردن با آن همه مهره سخت است

ذات ورزش برد و باخت است. آن تیم هم خیلی بازیکن ملی پوش داشت که جاهایی وفق پیدا کردن با همه این مهره‌ها خیلی سخت بود. هفت هشت بازیکن رده ملی و بازیکنان خوب و عاقل خیلی ما را تحت فشار قرار دادند.
متاسفانه یک سری اتفاقات ورزشی می‌افتد که یک عمر پذیرفته ایم. من نه درباره داوری حرف می‌زنم، نه به آن اعتراض می‌کنم، ولی مظلوم نمایی، احساس مالکیت، این اتفاقاتی که ۱۰، ۱۲ سال در بسکتبال ما افتاده و این حرف‌هایی که زده می‌شود، در شان بسکتبال ما نیست.

باید به حال تیم ملی مُرد

در این مدت سر بردهایی که ما می‌آوردیم و حتی سر باخت اول که خیلی به سخره گرفته شد، حرف‌هایی زده شد. گفتند که باید به حال تیم ملی گریست. من فکر می‌کنم اگر این است که به حال تیم ملی باید مُرد.

یاد گرفتیم وابسته به منبع قدرت نباشیم

در ۱۰، ۱۲ سال فضایی بوده که به خیلی‌ها اجازه داد به همه چیز برسند، همه جا باشند و همیشه باشند؛ ولی ما سعی کردیم که بسکتبال را روی دو پای خود انجام دهیم، نه اینکه وابسته به منبع قدرت باشیم. این تبلیغات مسمومی هم که این سال‌ها انجام شد، متاسفانه هدفمند بود، هیچ چاره‌‌ای هم برای آن نبود.
من به بازیکنان گرگان خسته نباشید می‌گویم، چشم مردم گرگان دنبال این بازیکنان است. بالاخره بردند و مبارک آنها باشد. بقیه چیزهایی که در بسکتبال ما اتفاق می‌افتد، آنها را درست کنیم که از راه شایسته سالاری به چیزی که دوست داریم، برسیم. متاسفانه در این سال‌ها شایسته سالاری به دلیل اتفاقاتی، خیلی بی‌رنگ شده است.

این مستطیل حرمت دارد

این مستطیل برای خانوادهٔ بسکتبال است و حرمت‌هایی دارد. اگر من این حرمت‌ها را نگه ندارم، مثل بقیه می‌شوم. اصلا نمی‌توانم موضوع را بیشتر از این باز کنم. خود خانواده بسکتبال ببیند و برای آن راهکاری پیدا کند.
بسکتبال مال همه است، مال خانواده بسکتبال است و برای یکی دو نفر نیست. آخر سر ما مافیا می‌شویم. این فضای مسموم و تبلیغاتی که آمده است، تاثیر خود را روی بازی هم می‌گذارد، چون همانطور که بازیکن‌ها از گوشت، پوست و احساسند و در بازی اشتباه می‌کنند، داورها هم همین احساس را دارند و ناخودآگاه تحت تاثیر این فضا قرار می‌گیرند.
من حداقل یاد گرفته‌‌ام که به منبع قدرت نچسبم. به منبع قدرت چسبیدن و از این رانت استفاده کردن، اتفاق خوبی نیست. امیدوارم که مسئولان کمی با اشراف بیشتری کار خود را انجام دهند. من مطمئنم که در کار خود صداقت دارند.